Schakeling is geplaatst op 22 maart 2006
Vleermuis ontvanger.
De naam van deze schakeling komt voort uit het 'ultrasone'-geluid wat ondermeer deze dieren verspreiden. Deze ontvanger, vangt het gemis van het normale menselijke-gehoor, namelijk het niet kunnen waarnemen van ultrasone geluids-frequenties keurig op. Wanneer men deze geluiden toch kan 'horen', kunnen we ondermeer Hondefluitjes, piepkleine gaslekken en Vleermuizen en natuurlijk allerlei door de mens 'gemaakte' ultrasone geluiden horen. Het ultrasone-geluid wordt opgevangen door een Ultrasoon Transducer(UST), welke het signaal doorstuurt naar een versterkertje(T4 en T3). Hierna wordt het versterkte signaal aangeboden aan een zogenaamde productdetector welke is opgebouwd rond(T5 en T6) tevens wordt er signaal gegeven aan een zogenaamde 'Beat Frequence Oscillator', omdat de frequentiestabiliteit van deze BFO niet echt belangrijk is volstaat een astabiele multivibrator welke middels(T1 en T2) gerealiseerd is. Uit deze BFO komen naast het gewenste verschilsignaal tevens het BFO-signaal en het SOM-signaal. De laatste twee-signalen, worden via een laagdoorlaat-filter op ongeveer 4 kHz. weggefilterd. Via instelpot(P2) kan de frequentie van de BFO ietwat geregeld worden. Potentiomete(P1) zorgt voor een regelbaar-signaal welke afkomstig is van het laagdoorlaat-filter en aangeboden wordt aan een LF-versterkertrap(T7). De LF-versterkertrap brengt het uitgangssignaal op een nivo waarmee een hoofdtelefoon (aan te sluiten op aansluitplug UIT) met een impedantie lager dan 1Kohm goed mee uit de voeten kan. Omdat de schakeling ongeveer 8 mAmpére stroom verbruikt, is voeding middels een batterij zeer goed mogelijk. Eventueel nog een aan/uit-schakelaartje plaatsen in de PLUS-lijn van de batterij naar de print.
0355.jpg
Klik op afbeelding om de hele schakeling te zien.


layout.gif
Afbeelding geeft componentenzijde weer, rode lijnen zijn de printbanen aan de soldeerzijde.


Terug naar index

Terug naar de homepagina

Email deWebmaster