Schakeling is geplaatst op 16 november 2016.

MONO Puls Duur Modulatie (PDM) versterker omgeveer 3 Watt.

Deze schakeling omvat een eenvoudige PDM (pulsduurmodulatie)-versterker, waarbij een symetrische blokgolf opgewekt gaat worden welke in een modulator op een audio-signaal wordt gemoduleerd op een dusdanige manier dat de breedte van de blokgolf gaat varėren in het ritme van het audiosignaal. Het resultaat zal in een eindtrap versterkt worden, waarbij de transistoren niet zoals gebruikelijk in meer of mindere mate gaan geleiden, maar vanwege het bloksignaal geheel open of dicht worden gestuurd. De transistoren werken uitsluitend als schakelaar, waarbij er nagenoeg geen vermogenss-dissipatie in de eindtrap op zal treden. De hier geplaatste schakeling is een variant van het voorgaande principe, namelijk een zelfoscillerende-uitvoering. Opbouw van deze schakeling: via de tulpplug IN komt een laagfrekwent-signaal binnen via (pin 2) op de als comparator geschakelde OpAmp (IC1). De uitgang van de comparator, is verbonden met een zestal parallel geschakelde schmitt triggers (IC2A t/m IC2F) waarna de eindtrap aangestuurd wordt. Deze eindtrap, omvat twee transistoren (T1 en T2) welke tamelijk snel kunnen schakelen. De uit 6 parallel geschakele poorten (IC2A t/m IC2F) bestaande schmitt-trigger zorgt er voor dat de eindtrap van woldoende basisstroom kan worden voorzien. De gehele versterker oscilleert en produceert een symetrische blokgolf-signaal. Dit komt omdat van de beide comparator-ingangen (pin 2 en pin3) van (IC1) welke constant met elkaar worden vergeleken, er eentje (pin 3) via een RC-netwerk is verbonden met de versterker-uitgang (LS). Wat is hiervan het gevolg ?: beide ingangen van de comparator (IC1) liggen via weerstandsdeler (R1/R2) aan de halve voedings-spanning (U/2) ter controle hiervan is het testpunt U/2 geplaatst. Wanneer nu bijvoorbeeld de uitgang (pin 6) van (IC1) een laag-niveau heeft, en de emitters van de transistoren (T1 en T2) dus een hoog-niveau hebben zal via weerstand (R7) de condensator(C8) worden opgeladen en zal de spanning op de PLUS-ingang (pin 3) van (IC1) stijgen. Komt die spanning op (pin 3) van (IC1) boven de op de MIN-ingang (pin 2) van (IC1) aangelegde spanning (wat de helft van de voedingsspanning is) dan zal de uitgang (pin 6) van (IC1) van laag naar hoog omklappen, waarbij de emitters van de transistoren ( T1 en T2) van hoog naar laag schakelen. Dit laatste zal tot gevolg hebben dat condensator(C8) zich via weerstand (R7) zal ontladen, hierdoor zal de spanning op de PLUS ingang (pin 3) van (IC1) na korte tijd onder de spanning van de MIN-ingang (pin 2) van (IC1) komen waardoor de uitgang (pin 6) van (IC1) opnieuw zal wisselen. voorgaande zal steeds herhalen, waarbij de herhaal frequentie zal worden bepaald door de waarden van weerstand (R7) en condensator (C8). Met de aangegeven waarden van (R7 en C8) zal deze frequentie ongeveer 700 kiloHertz zijn. De pulsbreedte-modulatie vindt plaats doordat het niveau van de als referentie dienende MIN-ingang (pin 2) van (IC1) niet constant zal zijn, maar verandert door het toegevoerde audiosignaal. Het punt waarop de uitgang (pin 6) van de comparator (IC1) omklapt wordt dus mede door de amplitude van dat laagfrekwent-signaal bepaald. Het gevolg van voorgaande is een in het ritme van het audiosignaal variėrende breedte van de blokgolven. Via potentiometer (P) is het binnenkomende audio-signaal ietwat in amplitude te regelen. De uitgang van de eindtrap (T1 en T2) stuurt het uitgangssignaal via de spoel (L) de condensator (C9) en de kring (C6/R5) welke gezamelijk de nodige filtering verzorgen, waarbij deze componenten er ook zorg voor dragen dat deze versterker ongewild als een 700 KiloHertz zender gaat fungeren. Het gefilterde uitgangssignaal wordt aan een luidspreker (LS) toegevoerd welke een geluid zal produceren. Wanneer u een luidspreker met een impedantie van 8 ohm als belasting gebruikt bij een voedingsspanning van 12 Volt, levert de versterker een geluidsvermogen van 1,6 Watt. Bij een luidspreker van 4 ohm is een vermogen van 3 Watt gemeten. De eindtransistoren (T1 en T2) hoeven niet te worden voorzien van koeling. Uit metingen is gebleken dat de harmonische vervorming bij deze eenvoudige schakeling verassend laag is. Bij geen enkel audio-frequentie is een hogere waarde dan 0,32% gemeten. De voedingsspanning van de schakeling mag liggen tussen 6 en 15 Volt. Het mag duidelijk zijn dat het afgegeven vermogen via de luidspreker sterk afhankelijk is van de voedingsspanning en de luidspreker-impedantie.

0260.png
Klik op afbeelding om hele schakeling te zien .

Klik op de COMPONENT-LIJST knop, voor een componenten overzicht
De component informatie, is voornamelijk afkomstig uit het leveringsprogramma van Farnell tenzij anders aangegeven.

layout.png
De afbeelding geeft de printplaat weer, gezien bovenop de componenten. De rode lijnen zijn de printbanen welke zich aan de onderkant(soldeerzijde) bij een standaard print bevinden.
Ook staan er één of meerdere BLAUWE printbanen, welke op elk uiteind een lichtgroen vierkant vlak heeft waarna de banen als rode printbanen verdergaan. Dit zijn doorverbindingen welke handmatig op de componentenkant van de printplaat aangebracht moeten worden.


Terug naar index

Terug naar de homepage

Email versturen aan Finimuis.nl